Livres de rêves

  «Καλύτερα να σ’ έλεγαν Λισσάβω» | Το νέο μυθιστόρημα της Σοφίας Δημοπούλου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός   Ρουμλούκι Ημαθίας, 1911. Τότε ξεκινά η ιστορία του Νάσιου και της Λισσάβως. Τα δυο παιδιά θα ζήσουν μαζί το πέρασμα από την Τουρκοκρατία στην ελεύθερη Ελλάδα. Η ζωή θα τους χωρίσει, όμως η αγάπη τους, άφθαρτη στον χρόνο, δεν έχει πει την τελευταία της λέξη…  Η Σοφία Δημοπούλου επιστρέφει με το έκτο της βιβλίο, «Καλύτερα να σ’ έλεγαν Λισσάβω», το οποίο κυκλοφορεί σε όλα τα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Ένα δυνατό μυθιστόρημα για τον έρωτα, τη φιλία, τη δύναμη μιας ιδέας, την περιπέτεια, όχι μόνο δύο εραστών, αλλά και μιας χώρας, της Ελλάδας, μέσα στο πέρασμα του χρόνου. Όπως σημειώνει η συγγραφέας: «Αυτό το βιβλίο ξεπήδησε από την δική μου αγάπη για τη Δυτική Μακεδονία, έναν τόπο με τον οποίον με συνδέουν άσβεστοι συναισθηματικοί δεσμοί και όπου πάντα νοερά θα επιστρέφω. H ιδέα ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν, τότε που μαθαίνοντας παραδοσιακούς χορούς σ’...

  «Sebasti a n Fitzek» γνωστός και μη εξαιρετέος. Εγώ αυτές τις μέρες γνωρίστηκα με τον εξαίσιο αυτόν συγγραφέα και έχω να πω τα καλύτερα. Τώρα θα μου πείτε, άργησες κοπελιά το ξέρουμε ήδη. Ε! δεν πειράζει να το ακούσετε άλλη μια φορά.   "Ο τρόφιμος" Τι να πω για αυτό το καλογραμμένο, γεμάτο σασπένς και με συγκλονιστικές ανατροπές ψυχολογικό θρίλερ που σε κάνει να μη θες να χάσεις ούτε κόμμα; Γιατί κακά τα ψέματα υπάρχουν βιβλία που θες να γυρίσεις σελίδες για να φτάσεις στο τέλος λόγω... Συμπληρώστε όποια λέξη θέλετε. Στον τρόφιμο το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει. Αυτό το βιβλίο το διαβάζεις με ευλαβική αφοσίωση που δεν καταλαβαίνεις πότε έφτασες στην τελευταία παράγραφο. Εγώ είχα την ευκαιρία να διαβάσω την συλλεκτική έκδοση και έπαθα πλάκα με το απίστευτο χρώμα!!! Φανταστικό βιβλίο.           "Το δέμα" άλλο ένα εκπληκτικό βιβλίο με περισσότερες ανατροπές σε βαθμό που έλεγες πλάκα μου κάνει τώρα. Και εκεί που έλεγες τι αυτός είναι; να σου τούμπα πάλι αλ...

  Μικρός κοιτούσα τον ήλιο και φτερνιζόμουν. Μύριζα τα ανθισμένα λουλούδια και ζωγράφιζα τοπία με τα δικά μου χρώματα. Αυτά τα χιλιάδες χρώματα στης ζωής μου την παλέτα ανακατεμένα. Οι άλλοι μεγάλωναν. Εγώ αρνιόμουν πεισματικά. Οι άλλοι κάνανε οικογένειες. Φτιάξανε σπίτια. Εγώ μόνος. Όχι ακριβώς μόνος. Να μην λέω ψέματα. Έχω δυο υπέροχους γονείς και πέντε αδέρφια. Έχω αληθινούς φίλους και κολλητούς. Όλοι αυτοί με βοηθούν να φτάσω πιο κοντά στο όνειρό μου. Στο πιο ψηλό αστέρι. Να το αγγίξω και μαζί του να κάνω μια ευχή. Πάντα την ίδια ευχή. Όλα αυτά τα χρόνια. Και είναι πολλά. Σχεδόν σαράντα χρόνια. Δεν πειράζει. Θα περιμένω. Δεν μεγάλωσα ακόμα.