Livres de rêves

  ΑΓΓΕΛΟΣ Δ. ΓΕΡΟΝΤΑΣ «Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ» Ο τόμος συγκεντρώνει την πεζογραφική διαδρομή μερικών δεκαετιών, πράγμα που αποτελεί πάντοτε ένα ενδιαφέρον ρίσκο για έναν συγγραφέα, καθώς το λογοτεχνικό ωρίμασμα είναι δύσκολο να κρυφτεί, συχνότερα δε, εκθέτει τον γράφοντα. Υπάρχουν ωστόσο περιπτώσεις πιο ευτυχείς, όπως το βιβλίο αυτό, όπου η εξέλιξη και ο πλούτος ανασυνθέτουν στην πορεία τους, αναδρομικά θα έλεγε κανείς, τη μοναδική του υπογραφή. ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΛΕΙΔΑΡΙΑ «Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ – ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΖΩΗ» Το ανά χείρας βιβλίο αποτελεί μια αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο της εμπειρίας του αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου από την πλευρά της ασθενούς, μια οπτική που δεν έχουμε συνηθίσει καθώς δεν ανήκει στη δικαιοδοσία της ιατρικής, αλλά που –ωστόσο—   συμπληρώνει και αναδεικνύει την πολυπλοκότητα, την έκπληξη και την ποικιλομορφία της ανθρώπινης εμπειρίας ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ «ΕΝΑ ΑΔΙΟΡΘΩΤΟ ΒΙΒΛΙΟ» Στο βιβλίο αυτό ο συγγραφέας συγκεντρώνει κείμενα επικαιρικά, αναμνήσεις, σχόλια, σκέψε...

 

 

 

 

 

  Στο οπισθόφυλλο γράφει… Μεγάλωσα μέσα στις ιστορίες της οικογένειάς μου. Ιστορίες που με συνόδευσαν από τα πρώτα χρόνια που θυμάμαι τον εαυτό μου μέχρι το τέλος της ζωής σχεδόν όλων αυτών των μελών της οικογένειας που ανήκαν στις προηγούμενες γενιές. Ιστορίες που δεν ήταν ποτέ τέλειες και ολοκληρωμένες. Αντίθετα παρέμεναν ατελείς ζωντανοί οργανισμοί που όσο περνούσαν τα χρόνια άλλαζαν και μετασχηματίζονταν από αφήγηση σε αφήγηση. Έτσι το καλύτερο που μπορούσα να κάνω ήταν να παρακολουθώ αυτές τις αλλαγές μέχρι να έρθει η σειρά μου να πω και εγώ τις δικές μου ιστορίες. Άλλες προφορικά και κάποιες από αυτές γραπτά. Πάντα όμως με παράδοξο περιεχόμενο όπως άλλωστε είναι και όλα αυτά που έχουν αξία στη ζωή μας. Αυτές λοιπόν είναι οι ιστορίες που θα ήθελα να σας αφηγηθώ.   Λίγα λόγια από μένα… Το βιβλίο αυτό δεν είναι ένα οποιοδήποτε βιβλίο. Όταν το διαβάσετε θα καταλάβετε ακριβώς τι εννοώ. Είναι μια συλλογή διηγημάτων που σοκάρουν ακόμα και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη. Σ...

  Ο Χάινριχ Μαν (1871 – 1950), αφού μελέτησε για μεγάλο χρονικό διάστημα ένα πολύ πλούσιο υλικό της εποχής που ήθελε να ανασυνθέσει, για να είναι όσο το δυνατόν πιο ακριβής στις περιγραφές του, έγραψε τις «Θεές ή τα τρία μυθιστορήματα της δούκισσας του Ασί», χρησιμοποιώντας ως κεντρική ηρωίδα τη δούκισσα Βιολάντε και συνδέοντάς την κάθε φορά με μια θεά της αρχαιότητας, για να αναφερθεί σε μια διαφορετική περίοδο της ζωής της και με αλληγορικό τρόπο να πραγματευτεί μια σωρεία φιλοσοφικών θεμάτων που αντιπροσωπεύει η κάθε θεά. Στην «Αθηνά», το δεύτερο μέρος της τριλογίας, γραμμένο σε περίτεχνα σμιλεμένη λυρική πρόζα, περιγράφεται η γλυκιά μέθη της απόλαυσης της Τέχνης από τη Βιολάντε, που τώρα γίνεται προστάτιδα όλων των τεχνών. Μετά τη φυγή της από τη Δαλματία (α’ τόμος), βρίσκεται στη Βενετία, όπου ξεκινά μια καινούργια ζωή. Γύρω της συγκεντρώνει καλλιτέχνες όλων των ειδών, που συνδιαλέγονται για την Ομορφιά, το κάλος, την Τέχνη και καταλήγουν στον Έρωτα.   ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ… ΤΟ...